Dzień wcześniej, 10 grudnia, komisja pod przewodnictwem nadinspektora Maxsa Edlera von Lebera z Urzędu Kolei Lokalnych c.k. Ministerstwa Handlu w Wiedniu przeprowadziła odbiór techniczno‑policyjny linii. Pozytywnie oceniono także umiejętności sześciu pierwszych motorniczych – Georga Jenkera, Józefa Menarskiego, Józefa Stopki, Paula Lanza, Antoniego Szypuły i Johanna Kriebelta.
11 grudnia o godzinie 10 w pierwszym kursowym tramwaju zasiedli przedstawiciele Komitetu Akcyjnego, burmistrz Karol Steffan wraz z 28 radnymi oraz zaproszeni goście. Przejazd trwał 22 minuty i stał się symbolem narodzin komunikacji zbiorowej w mieście.
Sukces był ogromny – w czasie, gdy w Wiedniu nadal kursowały tramwaje konne, w Bielsku świętowano uruchomienie nowoczesnego tramwaju elektrycznego. Uroczystość odbyła się w hotelu Kaiserhof, dzisiejszym Hotelu Prezydent.
Ze względu na ciasną zabudowę i liczne zakręty, linia została zaprojektowana jako jednotorowa z mijankami, bez końcowych pętli. Była wąskotorowa – prześwit torów wynosił 1000 mm. Cała trasa liczyła 4,959 m długości, obejmowała 14 przystanków, z czego siedem znajdowało się na mijankach. Trakcję elektryczną zainstalowała firma IEG z Wiednia, zasilając ją prądem stałym o napięciu 550 V.
Już po miesiącu działalności tramwaj elektryczny doczekał się pierwszej oceny. Kierownik operacyjny inż. Josef Drescher opublikował w czasopiśmie Der Bautechniker obszerne sprawozdanie wraz z czterema zdjęciami dokumentującymi nową linię.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze